Overgang 3

Als de overgang bedoeld is om mentaal te wennen aan het feit dat je lijf niet langer sterk slank en soepel is, dan is het mislukt. Berusting is nog lang niet aan de orde maar ondertussen is er geen weg meer terug. Domme opmerkingen van jonkies die menen dat leeftijd alleen tussen je oren zit maken me woedend. Mannen die roepen dat je gewoon harder moet trainen drijven me tot razernij. Machteloos stel ik vast dat je je helemaal het schompes kan trainen en jezelf lustig met hormonen kan besproeien en dat je dan toch overal hangende lellen krijgt, elk gewricht enorm pijn doet en je gewoon geen fut hebt om weerstand aan die heerlijke chocolaatjes te bieden.
Hoe heet deze fase eigenlijk? De wanhoopsfase? De sjagrijnige-en-altijd-boos fase? De opgeeffase? In ieder geval dekt post-menopause helemaal niks en bejaard ben ik voorlopig ook nog niet. Zelfs mijn moeder van drieeëntachtig voelt zich nog niet bejaard, en oud voelde ik me al toen ik voor m'n vijftigste de flinke rugpijn had.
Dokters noch psychologen kunnen helpen. Alleen gezellig klagen met vriendinnen die hetzelfde lot ondergaan, en af en toe een snik om alles wat je kwijt raakt, biedt een beetje soelaas. Het is de klaagfase.