Heel lang ging ik ervan uit dat de overgang over zou gaan. Hou de opvliegers, het slaapgebrek en het spierverlies een paar jaar vol en dan kom je er aan de andere kant weer gewoon als jezelf uit dacht ik. Alleen hield ik het niet vol en na zes jaar tobben begon ik aan mht, ondanks mijn verhoogde tromboserisico. Had ik jaren eerder moeten doen! Vrijwel meteen voelde ik me fitter en blijer alsof ik een verjongingskuur had gehad.
Alleen hield de verjonging een jaar geleden weer op en ik kreeg de onmiskenbare kenmerken van een oudere vrouw. Met de bijbehorende pijntjes, stijfheden en spierslapte. Eerlijk gezegd begon ik het op te geven - zonder overlandvliegen en wedstrijden was ik sowieso niet meer zo gemotiveerd om flink te sporten en gezond te eten. Ik heb nog altijd een drang om veel te bewegen in te buitenlucht en ik lust geen fastfood, maar ik sloeg steeds vaker een training of m'n fysio-oefeningen over. Toen ik dat aan een vriendin vertelde kwam ze met dit boek op de proppen. En het is bijna net zo verjongend als de mht.
Ik ben weer gemotiveerd om flink te trainen, heb m'n trainingsschema serieus aangepast en ik let op de proteine, voor mij als vegetarier toch een lastig punt. Sims schrijft voor alle sportieve vrouwen voor, in en na de overgang en ook alleen voor die vrouwen. In detail legt ze uit hoe onze lichamen functioneren, wat de overgang doet en waarom je intensief en met veel gewicht moet trainen. Dat doet ze met kennelijk veel verstand van zaken, zowel over spieren, botten en hormonen als over voeding en stress. En ze doet het zonder de lezer allerlei ideologische rimram door de strot te douwen. Als ze uitlegt waar je je proteine vandaan kan halen geeft ze zowel vlees en zuivelopties als vegetarische en veganistische. Ze legt uit wat er mis is met te weinig eten en waarom pillen en poeders niet goed werken. En hier en daar licht ze het verschil tussen vrouwen- en mannenlijven toe en waardoor vrouwenlijven zo heel anders functioneren.
Ik gun elke vrouw boven de veertig dit boek.



