Continuum

De twee sensaties die mij heen en weer bewegen: schoonheid van de natuur, en onrecht. Onrecht doet twijfelen aan de zin van leven. Natuur is zin.

September

Ineens is het weer herfst. Regenpak aan, lichten aan, stapels dooie bladeren. De geur van natte aarde en schimmels, kouwe rooie wangen en wit uitgeslagen weilanden. Zalig!

Kantoor

Ik word depressief van m’n werkomgeving. Ik heb de meest vreselijke werkruimtes lachend overleefd: een zolderkamer waar ik ’s avonds stoffig uit kwam; een tuinhuis waar de herrie van de vliegtuigen het praten onmogelijk maakte; een vierpersoonskamer met uitzicht op de bomgordijnen van de naastliggende ambassade; een saaie werkplek zonder echt daglicht; en als laatste een heus sick building waar je voortdurend in verdwaalde omdat alle kamers identiek waren. Maar niks was zo erg als het huidige megalomane grootste kantoor van het land. Niet eens omdat het zo foeilelijk is met een fascistoide entree achter een Disney-hek met graftombe bij wijze van kunstwerk, met z’n viezige messing deuren en neppige granieten vloeren, of omdat de architect alles in het werk heeft gesteld om fietsen, lopen en traplopen te ontmoedigen. Niet eens omdat de draaideuren altijd kapot zijn zodat het toch al bijzonder ontoegankelijke gebouw in een compleet ondoordringbare – of niet te ontsnappen – vesting verandert. En eigenlijk ook niet echt omdat we als een stel schapen voortdurend in de rij moeten staan en dagelijks als een stel kleuters onze pennenbakjes, koffiemokken en telefoons lopen te sjouwen en een kwartier bezig zijn voordat we aan het werk kunnen.

Waar ik echt ongelukkig van word is de effective uitroeiing van ieder individualisme. We hoeven geen uniformen aan, onze koppen worden niet kaal geschoren en we mogen ons nog steeds met een naam voorstellen in plaats van een nummer, maar de druk om jezelf zo inwisselbaar mogelijk te maken is groot. Isoleercellen met nietszeggende bkr-kunstwerkjes, electrisch aanpasbare ‘clean desks’, witte kasten als muren. Pas je aan, stel je met huid en haar beschikbaar voor de baas (mobiele telefoons en tablets laten je geen excuus om onbereikbaar te zijn), werk niet met de instrumenten die je nodig hebt maar met de instrumenten die we ter beschikking stellen. Bring your own device is newspeak voor: financier je werk uit eigen zak. Flexibel zijn betekent: pers je in de robot-mal, zodat je altijd overal inzetbaar bent. En Het Nieuwe Werken staat voor: al je ervaring, al je individuele competenties, al je behoeften zijn ouderwets, overbodig en verkeerd.

Door de buitenwereld werden ambtenaren altijd al als grijze muizen gezien. Het management weet wel beter. Ambtenaren zijn kippen, die pers je in een gerationaliseerde legbatterij.

Hama

In Syrië worden al tientallen jaren mannen, vrouwen en kinderen gemarteld en vermoord. Met hele steden tegelijk. Voor vluchtelingen hebben we geen plaats. Maar als er gas wordt gebruikt willen we ineens bommen gooien. Dat zal ze helpen! 

Hier een perfect stuk van Ian Buruma

We zijn allemaal achterlijk

Ik word krankzinnig van de debilisering overal om me heen. Ik doel niet op het feit dat er in bijna elk NRC-artikel een d-t-fout staat (hij benaderd, dat soort erge dingen) maar vooral op de kinderstemmetjes waarmee idiote, overbodige producten aan de man worden gebracht of de ellende waarmee bijna elk radio- en tv-kanaal gevuld wordt. Letterlijk àlles is commercieel, alles is een ‘product’ en óveral moet winst op gemaakt worden, en dus moet de mensheid worden wijsgemaakt dat het toch vooral moet kopen kopen kopen. Omdat het in werkelijkheid om compleet nutteloze, zinloze onzin gaat gebeurt dat wijsmaken op de hap-slik-weg manier, de reclameboodschap moet er zo soepeltjes mogelijk in glijden.

En ook kunst, literatuur, bijzonder eten, goede smaak, het moet allemaal in grote kwantiteit verkocht. Dus graag zo makkelijk mogelijk te verhappen. En dus hupsen we allemaal op hetzelfde catchy deuntje met onze hippe tattoos en dure kleertjes… ieder verkleinwoord is toepasselijk.

Zo, dat is van me af. Ga ik weer candycrushen.

Waarschuwing NSA over treinen

Volgens de NSA zijn moslimterroristen van plan een Europese spoorlijn op te blazen. Een slimme legitimeringsactie van de NSA? Hoe kan ik als burger beoordelen of er een greintje plausibiliteit in de waarschuwing zit? Verzinnen onze spionnen zo’n bericht gewoon (vrij eenvoudig, de kwetsbaarheid van spoorlijnen is al jaren en jaren algemeen bekend)? Of hebben ze een paar arabieren over treinen horen praten en concluderen ze dat er een bomaanslag zit aan te komen?

Zelfs als er werkelijk ergens in het middenoosten een bom in elkaar wordt geknutseld die binnenkort ergens in Europa ontploft, wat zou ik dan kunnen doen? Denkt de NSA dat ik de komende maanden maar even niet met de trein ga reizen? Is het bericht van de NSA ingegeven door concurrentie-overwegingen van American Airlines misschien?

Radio

Op de sportschool staat een populaire radiozender aan. Zo eentje met flauwe kwisjes en telefooninterviewtjes over niets. Eén van die kwisjes wordt aangekondigd: je kan een facelift winnen.