De recepties van ministeries worden tegenwoordig bemensd door beveiligers, niet door receptionisten. Onbeschoft en onbehulpzaam word je bij binnenkomst afgesnauwd, ‘nee’, ‘kan niet’ en ‘mag niet’ ligt de geuniformeerde bewakers in de mond bestorven. Ook wel logisch misschien. Waarschijnlijk krijgen de laag opgeleide medewerkers als opdracht mee dat ze gebouwen moeten bewaken tegen mensen, niet dat ze mensen moeten binnenlaten in gebouwen.
Ondertussen functioneert de overheid er niet echt beter, opener of flexibeler van, als bezoekers en samenwerkende ambtenaren zoveel mogelijk worden geweerd.
maandag 2 mei 2011
Privacy, netneutraliteit en vrijheid van (menings)uiting
Zomaar even de oogst van een doorsnee wiekend. Berichten die te denken geven over de noodzaak om als ioverheid verantwoordelijkheid te nemen voor de isamenleving:
De Nederlandse zorgautoriteit (NZa) heeft lak aan een uitspraak van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP). Diagnose-behandelcombinaties worden in een centrale database, het DIS, opgeslagen en zijn in te zien voor zorgverzekeraars. Daardoor kunnen allerlei onbevoegden onder andere zien wie er psychiatrisch behandeld wordt en waarvoor, wie medicijnen tegen geslachtziekten krijgen en wie therapie voor sportblessures hebben.
Medici maken zich kwaad over het verlies van hun beroepsgeheim en over het gebrek aan respect dat een overheidsinstantie als de NZa aan de dag legt voor het College van Beroep voor het Bedrijfsleven, dat uitspraak heeft gedaan dat zorgverzekeraars geen diagnose-informatie meer mogen eisen. IT-specialisten achten de DIS bovendien slecht beveiligd.
“…de wijze waarop de landelijke database is ingericht, met koppelingen van de behandelgegevens met andere datasystemen, zoals die van de fiscus, UWV en zorgverzekeraars, het mogelijk maken een volledig persoonsprofiel te maken.” (René Schoemaker, Webwereld 2 mei).
Deniz Alkac, een jonge columnist van de NRC, vertelt hoe scholen hun leerlingen ‘verbieden’ over verschillende onderwerpen te twitteren. Het gaat ze niet zozeer om twitteren tijdens de les, maar om het überhaupt twitteren over een docent die in een pornofilm optreedt, of een rechtzaak tegen een conciërge. Blijkbaar vinden scholen dat de vrijheid van expressie van leerlingen beperkt is, en dat de schoolleiding de instantie is die beperkingen op mag leggen.
Platenlabels, filmproducenten en uitgeverijen proberen hun inkomsten zeker te stellen met behulp van het auteursrecht, en ze vinden nu gehoor bij staatssecretaris Teeven. Hij gaat een algemeen downloadverbod afkondigen, ondanks aanwijzingen dat vrij beschikbare artistieke uitingen economische activiteit bevorderen, goed zijn voor de bekendheid en populariteit van kunstenaars en creativiteit en innovatie mogelijk maken. Ook ondanks de gigantische inbreuk op privacy of netneutraliteit die er nodig is om een downloadverbod te handhaven.
Oproepen aan commerciële partijen om zich eens te beraden op een moderner verdienmodel, vallen vooralsnog op onvruchtbare grond.
Facebook, voor miljoenen mensen een belangrijk sociaal medium, gooit mensen van de site af die ‘foute’ plaatjes publiceren. Onduidelijk is welke plaatjes ‘fout’ zijn: porno, maar ook ‘onschuldig’ bloot, nazi-uitingen, maar ook cartoons over de paus. Niet de democratisch gelegitimeerde overheid bepaalt de grenzen van de meningsuiting, maar Marc Zuckerberg.
Korpschefs, marketing gurus, Zuckerberg, verzekeraars en anderen verklaren privacy ‘dood’, ‘achterhaald’ of de schuilplaats van het kwaad. Opmerkelijk genoeg komen al die verklaringen van mensen die baat hebben bij het verzamelen van persoonlijke gegevens, niet van de burgers over wiens privacy het gaat. Het doet denken aan de vos die kippengaas niet meer van deze tijd vindt, aan de dictator die vrijheid van meningsuiting af wil schaffen, aan de dief die zich tegenstander van grendels verklaart. Zie bijvoorbeeld Panorama van 1 mei.
De persoons- en creditcardgegevens van duizenden gamers zijn via Sony gelekt. Sony buigt diep en belooft beterschap. Hadden ze de beveiliging maar beter geregeld.
Overal om je heen zie je de isamenleving, en de behoefte aan ordening en regulering. Burgers, kiezers, belastingbetalers, consumenten zijn niet aan het woord. Er wordt over hun hoofden heen en met hun persoonlijke informatie in de hand gepraat over internet en informatie. Hen wordt niet gevraagd of ze al hun gegevens ter beschikking willen stellen voor handel en beleid, of ze akkoord gaan met het ontstaan van virtuele samenlevingen waarin private partijen regeren, of verzekeraars boven de wet mogen staan.
Het wordt de hoogste tijd voor een echte brede maatschappelijke discussie.
De Nederlandse zorgautoriteit (NZa) heeft lak aan een uitspraak van het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP). Diagnose-behandelcombinaties worden in een centrale database, het DIS, opgeslagen en zijn in te zien voor zorgverzekeraars. Daardoor kunnen allerlei onbevoegden onder andere zien wie er psychiatrisch behandeld wordt en waarvoor, wie medicijnen tegen geslachtziekten krijgen en wie therapie voor sportblessures hebben.
Medici maken zich kwaad over het verlies van hun beroepsgeheim en over het gebrek aan respect dat een overheidsinstantie als de NZa aan de dag legt voor het College van Beroep voor het Bedrijfsleven, dat uitspraak heeft gedaan dat zorgverzekeraars geen diagnose-informatie meer mogen eisen. IT-specialisten achten de DIS bovendien slecht beveiligd.
“…de wijze waarop de landelijke database is ingericht, met koppelingen van de behandelgegevens met andere datasystemen, zoals die van de fiscus, UWV en zorgverzekeraars, het mogelijk maken een volledig persoonsprofiel te maken.” (René Schoemaker, Webwereld 2 mei).
Deniz Alkac, een jonge columnist van de NRC, vertelt hoe scholen hun leerlingen ‘verbieden’ over verschillende onderwerpen te twitteren. Het gaat ze niet zozeer om twitteren tijdens de les, maar om het überhaupt twitteren over een docent die in een pornofilm optreedt, of een rechtzaak tegen een conciërge. Blijkbaar vinden scholen dat de vrijheid van expressie van leerlingen beperkt is, en dat de schoolleiding de instantie is die beperkingen op mag leggen.
Platenlabels, filmproducenten en uitgeverijen proberen hun inkomsten zeker te stellen met behulp van het auteursrecht, en ze vinden nu gehoor bij staatssecretaris Teeven. Hij gaat een algemeen downloadverbod afkondigen, ondanks aanwijzingen dat vrij beschikbare artistieke uitingen economische activiteit bevorderen, goed zijn voor de bekendheid en populariteit van kunstenaars en creativiteit en innovatie mogelijk maken. Ook ondanks de gigantische inbreuk op privacy of netneutraliteit die er nodig is om een downloadverbod te handhaven.
Oproepen aan commerciële partijen om zich eens te beraden op een moderner verdienmodel, vallen vooralsnog op onvruchtbare grond.
Facebook, voor miljoenen mensen een belangrijk sociaal medium, gooit mensen van de site af die ‘foute’ plaatjes publiceren. Onduidelijk is welke plaatjes ‘fout’ zijn: porno, maar ook ‘onschuldig’ bloot, nazi-uitingen, maar ook cartoons over de paus. Niet de democratisch gelegitimeerde overheid bepaalt de grenzen van de meningsuiting, maar Marc Zuckerberg.
Korpschefs, marketing gurus, Zuckerberg, verzekeraars en anderen verklaren privacy ‘dood’, ‘achterhaald’ of de schuilplaats van het kwaad. Opmerkelijk genoeg komen al die verklaringen van mensen die baat hebben bij het verzamelen van persoonlijke gegevens, niet van de burgers over wiens privacy het gaat. Het doet denken aan de vos die kippengaas niet meer van deze tijd vindt, aan de dictator die vrijheid van meningsuiting af wil schaffen, aan de dief die zich tegenstander van grendels verklaart. Zie bijvoorbeeld Panorama van 1 mei.
De persoons- en creditcardgegevens van duizenden gamers zijn via Sony gelekt. Sony buigt diep en belooft beterschap. Hadden ze de beveiliging maar beter geregeld.
Overal om je heen zie je de isamenleving, en de behoefte aan ordening en regulering. Burgers, kiezers, belastingbetalers, consumenten zijn niet aan het woord. Er wordt over hun hoofden heen en met hun persoonlijke informatie in de hand gepraat over internet en informatie. Hen wordt niet gevraagd of ze al hun gegevens ter beschikking willen stellen voor handel en beleid, of ze akkoord gaan met het ontstaan van virtuele samenlevingen waarin private partijen regeren, of verzekeraars boven de wet mogen staan.
Het wordt de hoogste tijd voor een echte brede maatschappelijke discussie.
zondag 1 mei 2011
megastallen voor groenlinks
Een beetje linkserik is tegenwoordig fel gekant tegen megastallen, grote stallen waarin dieren op een industriële manier worden gehouden. Wat het verschil is tussen zulke megastallen en de legbatterijen en varkensstallen waartussen ik ben opgegroeid weet ik nog niet, of het moest de etagebouw zijn waardoor landoppervlak bespaard wordt en allerlei recyclingprocessen efficiënter kunnen verlopen.
Het is geen fraai gezicht, een moderne stal waarin varkens of koeien dicht op elkaar gepakt hun korte en ellendige leven in het halfdonker, kouwend op uitgebalanceerde korrels, doorbrengen. Varkensstallen bij ons rond het dorp stonken zo erg dat bij kinderen die er in de buurt woonden de lucht uit hun poriën kwam, en ondanks dagelijkse schrobbeurten en schone kleren werden ze gepest met hun vieze lucht. De beesten lijken in niets op de paarden, honden en katten die behandeld worden alsof ze het eerste kleinkind zijn, en de gebouwen met hun enorme voersilo’s zijn lelijke wratten in het landschap.
Als een megastal dat allemaal is, maar dan groter, dan kan je daar niet echt vóór zijn.
Maar de meeste Nederlanders eten vlees, veel vlees, goedkoop vlees. Bovendien is de Nederlandse veeteelt een exportindustrie. Geen politieke partij die zich dáár tegen durft te verzetten, en die zich druk gaat maken om het verminderen van de goedkope vleesconsumptie, die vegetarisme of biologisch vleesconsumptie serieus gaat stimuleren. Voldoende stimuleren om de hele intensieve veeteelt te doen verdwijnen bedoel ik, niet het rommelen in de marge met subsidies en keurmerken voor ecologische boeren.
Binnen Groenlinks is er een campagne gaande tegen megastallen. Dat is prima, past bij de partij, maar veel ruimte voor argumenten vanuit een ander perspectief dan ‘anti’ is er niet. Het is onzuiver om megastallen met ecologisch verantwoorde veeteelt te vergelijken, het is een poging tot populisme om termen als megastallen en varkensflats te gebruiken, de partij heeft kilo’s boter op het hoofd als er plotseling bezwaar wordt gemaakt tegen een industriëel gebruik van dieren en het is ronduit onsmakelijk om dierenmishandeling met vrouwenverkrachting op één lijn te stellen.
En het is bepaald niet erg groenlinks om op die manier discussie tegen te gaan. Om nog maar niet te spreken van de drempels die opgeworpen worden voor leden en niet-leden om hun bijdrage aan het debat te leveren.
Ik vind vlees eten walgelijk en ik vind dierenmishandeling mensonwaardig. Ik hecht belang aan een schoon milieu en een fraai landschap, dus erg enthousiast over intensieve veeteelt kan ik niet worden. Maar ik vind het smoren van debat in valse sentimenten nog veel walgelijker. Mijn links-liberale partij moest zich schamen.
Het is geen fraai gezicht, een moderne stal waarin varkens of koeien dicht op elkaar gepakt hun korte en ellendige leven in het halfdonker, kouwend op uitgebalanceerde korrels, doorbrengen. Varkensstallen bij ons rond het dorp stonken zo erg dat bij kinderen die er in de buurt woonden de lucht uit hun poriën kwam, en ondanks dagelijkse schrobbeurten en schone kleren werden ze gepest met hun vieze lucht. De beesten lijken in niets op de paarden, honden en katten die behandeld worden alsof ze het eerste kleinkind zijn, en de gebouwen met hun enorme voersilo’s zijn lelijke wratten in het landschap.
Als een megastal dat allemaal is, maar dan groter, dan kan je daar niet echt vóór zijn.
Maar de meeste Nederlanders eten vlees, veel vlees, goedkoop vlees. Bovendien is de Nederlandse veeteelt een exportindustrie. Geen politieke partij die zich dáár tegen durft te verzetten, en die zich druk gaat maken om het verminderen van de goedkope vleesconsumptie, die vegetarisme of biologisch vleesconsumptie serieus gaat stimuleren. Voldoende stimuleren om de hele intensieve veeteelt te doen verdwijnen bedoel ik, niet het rommelen in de marge met subsidies en keurmerken voor ecologische boeren.
Binnen Groenlinks is er een campagne gaande tegen megastallen. Dat is prima, past bij de partij, maar veel ruimte voor argumenten vanuit een ander perspectief dan ‘anti’ is er niet. Het is onzuiver om megastallen met ecologisch verantwoorde veeteelt te vergelijken, het is een poging tot populisme om termen als megastallen en varkensflats te gebruiken, de partij heeft kilo’s boter op het hoofd als er plotseling bezwaar wordt gemaakt tegen een industriëel gebruik van dieren en het is ronduit onsmakelijk om dierenmishandeling met vrouwenverkrachting op één lijn te stellen.
En het is bepaald niet erg groenlinks om op die manier discussie tegen te gaan. Om nog maar niet te spreken van de drempels die opgeworpen worden voor leden en niet-leden om hun bijdrage aan het debat te leveren.
Ik vind vlees eten walgelijk en ik vind dierenmishandeling mensonwaardig. Ik hecht belang aan een schoon milieu en een fraai landschap, dus erg enthousiast over intensieve veeteelt kan ik niet worden. Maar ik vind het smoren van debat in valse sentimenten nog veel walgelijker. Mijn links-liberale partij moest zich schamen.
iOverheid
Heel goed, het WRR-rapport over de echte en totale informatisering, van samenleving en overheid. Het is goed geschreven, sterk onderbouwd met empirie, genuanceerd. Het is voor iedereen te begrijpen en het geeft heel knap een herkenbaar beeld van iets waarvan velen vermoedden dat het er was, maar niemand duidelijk in woorden en beelden uit kon drukken hoe dat dan zat.
De WRR laat zien dat denken en praten over technologie het zicht beneemt op de informatiestromen, op de vernetwerking, de verwerkingsprocessen van informatie en de preventieve benadering die ermee samenhangt. Die zaken hebben een gigantische impact op de verhoudingen tussen overheid en samenleving, tussen overheid en individuele burgers en tussen burgers en bedrijven. De WRR pleit ervoor dat daar nou eens bewuste keuzes over gemaakt worden, want zonder dat bewustzijn is de impact vaak heel negatief voor individuele burgers en voor de overheid als geheel, dus opnieuw voor de kiezers/belastingbetalers.
Ik zou willen dat iedere politicus en een hoop ambtenaren dit rapport, en de bijbehorende verkenning, van voor tot achter lezen.
De WRR laat zien dat denken en praten over technologie het zicht beneemt op de informatiestromen, op de vernetwerking, de verwerkingsprocessen van informatie en de preventieve benadering die ermee samenhangt. Die zaken hebben een gigantische impact op de verhoudingen tussen overheid en samenleving, tussen overheid en individuele burgers en tussen burgers en bedrijven. De WRR pleit ervoor dat daar nou eens bewuste keuzes over gemaakt worden, want zonder dat bewustzijn is de impact vaak heel negatief voor individuele burgers en voor de overheid als geheel, dus opnieuw voor de kiezers/belastingbetalers.
Ik zou willen dat iedere politicus en een hoop ambtenaren dit rapport, en de bijbehorende verkenning, van voor tot achter lezen.
zaterdag 30 april 2011
koningin in Limburg
De koningin op bezoek in mijn thuisregio, dus de hele dag ging het over het witte stadje, de scouting (!) en de markt van Weert. Op het journaal zag ik nog een glimp van café De Engel. Nota bene Gé Reinders op de radio, de allereerste zanger van de allereerste band waar ik allerhevigst fan van was, Girls walk by. Gelukkig zingt ie nu veel beter, in het plat. Hij zei dat Limburgers zich geen echte Nederlanders voelen, maar wel boos worden als iemand zegt dat ze geen echte Nederlanders zijn. De spijker op z'n kop. En wij konden onmogelijk van onze Hollands-heid af, de vijand in het midden. Dus de rest van m'n leven ben ik besmet met de Limburgse dubbelheid: ik heb een hekel aan ze en ik word sentimenteel als ik plat hoor kallen.
Zouden alle allochtonen zich zo voelen? Of alleen die tussen een onzeker volk zitten? Ik ga de Satanic Verses maar weer es lezen.
Zouden alle allochtonen zich zo voelen? Of alleen die tussen een onzeker volk zitten? Ik ga de Satanic Verses maar weer es lezen.
dinsdag 12 april 2011
schietpartij Alphen
In geen tijden meer zo goed gelachen: website speld (geen speld tussen te krijgen)
De mooiste:
Ik ben ook al jaren voorstander van de Hypocratie. Geen gedoe met stembussen en tellingen, gewoon doen alsof je zegt waar het op staat.
En deze:
G.Wilders
11 April 2011 om 19:24
Ik stel voor om de dader postuum een dubbel paspoort toe te kennen zodat we zijn Nederlandse paspoort alsnog af kunnen nemen. Er zit een kleurtje aan deze zaak!
De mooiste:
Ik ben ook al jaren voorstander van de Hypocratie. Geen gedoe met stembussen en tellingen, gewoon doen alsof je zegt waar het op staat.
En deze:
G.Wilders
11 April 2011 om 19:24
Ik stel voor om de dader postuum een dubbel paspoort toe te kennen zodat we zijn Nederlandse paspoort alsnog af kunnen nemen. Er zit een kleurtje aan deze zaak!
maandag 4 april 2011
Democratische rechtsstaat
De kern van de rechtsstaat is dat wetten en regels voor iedereen op een gelijke manier gelden, dus zonder aanziens des persoons. Of je nou macht hebt of niet, rijk bent of arm, wit of bruin, en welke politieke denkbeelden of levensstijl je er ook op nahoudt, je hebt je aan dezelfde wet te houden.
Wetten die voor iedereen gelden, dat betekent vooral dat er eerlijke dus democratische procedures zijn die bepalen hoe er besluiten genomen kunnen worden, en dat er een onafhankelijke rechterlijke macht is. Justitia heeft een blinddoek voor zodat ze niet naar de persoon vóór haar kan kijken, maar alleen naar de feiten.
Dat iedereen dezelfde rechten heeft, betekent niet automatisch dat iedereen recht heeft op hetzelfde. Een rechtsstaat is niet automatisch een communistische heilstaat, waarin materiële bezittingen en immateriële voordelen zodanig moeten worden verdeeld dat iedereen even veel, of even weinig, heeft.
fijn stukje tekst: http://www.groene.nl/2011/wetenschappers/carla-sieburgh
Naar aanleiding van reacties, nog een paar observaties:
- de rechtsstaat is dus niet: iedereen heeft overal gelijkelijk recht op
- de rechtsstaat is ook niet: alle overheidsfunctionarissen en rechters zijn altijd honderd procent integer, of, uitspraken van rechters komen altijd overeen met jouw hoogstpersoonlijke rechtsgevoel
- leven in een rechtsstaat betekent ook niet dat iedereen dezelfde waarden deelt en er dezelfde normen op na houdt, integendeel: in een rechtsstaat is er juist ruimte voor verschillende waarden of normen, heeft iedere burger in gelijke mate recht op het hebben van afwijkende waarden. Alleen als er normen bij wet zijn vastgesteld, gelden die normen voor iedereen op dezelfde manier.
- de normen die ten grondslag liggen aan de rechtsstaat, zijn de gelijkheid en vrijheid van iedereen. Het is het idee dat vrede en veiligheid alleen gewaarborgd zijn als allen juridisch en politiek (wet en belang) gelijkelijk de vrijheid hebben om burger te zijn.
Wetten die voor iedereen gelden, dat betekent vooral dat er eerlijke dus democratische procedures zijn die bepalen hoe er besluiten genomen kunnen worden, en dat er een onafhankelijke rechterlijke macht is. Justitia heeft een blinddoek voor zodat ze niet naar de persoon vóór haar kan kijken, maar alleen naar de feiten.
Dat iedereen dezelfde rechten heeft, betekent niet automatisch dat iedereen recht heeft op hetzelfde. Een rechtsstaat is niet automatisch een communistische heilstaat, waarin materiële bezittingen en immateriële voordelen zodanig moeten worden verdeeld dat iedereen even veel, of even weinig, heeft.
fijn stukje tekst: http://www.groene.nl/2011/wetenschappers/carla-sieburgh
Naar aanleiding van reacties, nog een paar observaties:
- de rechtsstaat is dus niet: iedereen heeft overal gelijkelijk recht op
- de rechtsstaat is ook niet: alle overheidsfunctionarissen en rechters zijn altijd honderd procent integer, of, uitspraken van rechters komen altijd overeen met jouw hoogstpersoonlijke rechtsgevoel
- leven in een rechtsstaat betekent ook niet dat iedereen dezelfde waarden deelt en er dezelfde normen op na houdt, integendeel: in een rechtsstaat is er juist ruimte voor verschillende waarden of normen, heeft iedere burger in gelijke mate recht op het hebben van afwijkende waarden. Alleen als er normen bij wet zijn vastgesteld, gelden die normen voor iedereen op dezelfde manier.
- de normen die ten grondslag liggen aan de rechtsstaat, zijn de gelijkheid en vrijheid van iedereen. Het is het idee dat vrede en veiligheid alleen gewaarborgd zijn als allen juridisch en politiek (wet en belang) gelijkelijk de vrijheid hebben om burger te zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)
